Explosiegevaar

Explosiegevaar

Er zaten twee mensen naast elkaar in de wachtkamer, een meneer en een mevrouw, vergezeld van twee kattenmandjes. Ik vroeg hen om binnen te komen. Alleen de meneer stond op, in zijn ene hand een kattenmandje, in zijn andere hand een paar stevige, grote werkhandschoenen. Ik wist genoeg, dit wordt niet leuk en mevrouw blijft even uit de wind zitten. Meneer zette het mandje met Zwelgje op de behandeltafel. Luid gesis, gestamp en gegrom.

De kat kwam voor een enting en moest even nagekeken worden omdat hij wat vage braakklachten had. Een hond kan grommen, maar ik kan u verzekeren dat ieder weldenkend mens met een grote boog om deze pretletter heen zou zijn gelopen. “Hij wordt altijd verdoofd bij de dierenarts, anders is er niets mee te beginnen” zei de meneer met een grote glimlach. Zijn humeur was blijkbaar onverwoestbaar. Ik maakte een verdovingsspuit klaar en wilde een assistente gaan halen met een dwangkooi, maar dat bleek niet nodig. Meneer trok de handschoenen aan, spoog bij wijze van spreken eens even flink in de handen, en dook met heel zijn gewicht boven op Zwelgje. Die zat in een kattenmandje gemaakt van flexibel materiaal zodat hij als het ware in een dwangbuis terecht kwam en ik door een van de mazen in het gaas de verdovingsspuit kon geven. In afwachting van Zwelgje’s schoonheidsslaapje, behandelde ik de andere kat, Cheyenne. Een heel ander type, eentje die plat op de tafel zat, geen vin verroerde en zich muisstil hield. Poeslief zou je kunnen zeggen. Na behandeling van Cheyenne was het even wachten tot Zwelgje zich definitief gewonnen had geven. Ik onderzocht hem, gaf de enting en we bespraken daarna de behandeling en het geven van medicijnen. Beide katten zouden ook ontwormd worden. “Dat zal niet meevallen bij Cheyenne” zei de meneer. “U bedoelt Zwelgje” zei ik. “Nee, Cheyenne. Dat is thuis een duivel. Daar krijg ik echt niets in, als ik die druppels in de nek moet geven tegen de vlooien, dan ontploft ze. Zwelgje niet, die kan ik alles geven. Daar kan ik ook gewoon de nagels knippen, die komt altijd bij me liggen. Het rare is alleen, zodra ik bij een dierenarts binnenstap, wordt het een heel andere kat.” Dat was zacht uitgedrukt. Maar dat geldt natuurlijk ook voor Cheyenne, dat is ook een kat met twee gezichten. Probeer het maar niet te begrijpen, dieren gedragen zich vaak onvoorspelbaar, met alle gevolgen van dien. Wanneer u zelf leuke of bijzondere ervaringen heeft met uw huisdier en u zou deze willen delen met anderen, dan zouden we het op prijs stellen als u deze mailt naar ons contactadres: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.  Uw reacties zijn meer dan welkom.

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Aanmelden nieuwsbrief

Dierenartsenpraktijk Oost Betuwe   Lingewal 2a   6681 LJ Bemmel    tel: 0481 - 461627 info@dap-oost-betuwe.nl