Laat kattenbezoek

Laat kattenbezoek

Het was aan het begin van de avond toen de telefoon ging. Een mevrouw aan de lijn. “U heeft dienst”? Het was eigenlijk geen vraag maar meer een vaststelling. “Voor spoedgevallen” zei ik, maar ik geloof niet dat deze woorden ook maar enige indruk op haar maakten. Ze vertelde dat haar kat raar deed, vroeg waar ik woonde, en deelde mij mede dat zij langs kwam met het dier. Eentje die duidelijk gewend is de lakens uit te delen.

Op mijn vraag of zij enig idee had wat er aan de hand was, kreeg ik het antwoord: “Sorry, ik ben geen dokter.” Vroeger zou ik misschien koppig zijn geworden, nu luidt het credo wat vaker ‘erger u niet, verwonder u slechts’. En dat zul je nou altijd zien, juist bij dit opgewonden standje was het maar goed dat ze niet heeft gewacht tot de volgende dag want de kat bleek verstopt te zitten. Hij kon niet plassen omdat de plasbuis was volgelopen met blaasgruis. Het zijn praktisch altijd gecastreerde katers die dit lot treft. Ik heb het zelf nog nooit aangetroffen bij een poes, simpelweg omdat de urineleider van een vrouwelijk dier veel wijder is dan van een mannelijk dier. “En, wat gaan we er aan doen?” vroeg ze. In gedachten had ik mijn antwoord klaar: ‘Ik ga hem behandelen en jij gaat daar dik voor betalen’ maar ik hield dit wijselijk voor me. De algehele conditie van de kat leek goed genoeg om hem onder sedatie te brengen, vervolgens te catheteriseren om daarna dappere pogingen te gaan ondernemen om plasbuis en blaas te spoelen. Aanvullend kun je nog een bloedonderzoek doen naar de nierfunctie en zo nodig wat vocht toedienen. Dat vond ze blijkbaar wat overdreven. “Het gaat er toch om dat de verstopping wordt opgeheven?” Het zou fijn zijn als de kat daarna een paar uurtjes onder controle zou blijven maar ook dat zat er niet in. “Ik blijf niet heen en weer rijden, ik leg hem thuis wel bij de verwarming” zei ze, op een toon die wel duidelijk maakte dat dit geen punt van discussie was. Het zat mee, ik kreeg de verstopping vrij snel opgelost, gaf pijnstillers en ontstekingsremmers mee voor de nabehandeling en een grote zak dieetvoer. “Over drie weken graag even op controle en dan even wat urine meebrengen” zei ik. Over drie weken, ik kan er nu al naar uitzien.  “Lust hij dat wel?” vroeg ze, wijzend op de zak voer. “Hij vindt het heerlijk” zo loog ik. Het mag dan weliswaar erg belangrijk zijn dat een dier een voorgeschreven dieet ook daadwerkelijk voorgeschoteld krijgt, de acceptatie hiervan is lang niet altijd even goed. En ach, soms valt het reuze mee. Zo vertelde een andere mevrouw mij dat haar kat zo gulzig is bij het eten, dat hij het vaak weer uitspuugt. “Maar daar heb ik wat op gevonden” zei ze. “Ik loop nu naar boven en strooi het voer uit over de zolderruimte. Dan is hij wel even bezig”. En die kat ondertussen maar neuriën: ‘en strooi dan wat lekkers…’

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Aanmelden nieuwsbrief

Dierenartsenpraktijk Oost Betuwe   Lingewal 2a   6681 LJ Bemmel    tel: 0481 - 461627 info@dap-oost-betuwe.nl