Rafeltje

Rafeltje

Als je een dier zo vaak in je spreekkamer hebt gezien als Rafeltje, dan mag je spreken van een goede bekende. Ik heb het nageteld op de patiëntenkaart. De initialen van mijn collega’s trof ik bij elkaar opgeteld zo’n 20 keer aan, bij mij stond ze maar liefst 62 keer op de tafel. Het ligt voor de hand om te denken dat Rafeltje een melkkoe is, maar nee, zij is een kat. Met zeven levens, dat kan niet missen. Het is een vechtertje die van geen opgeven weet.

Dat begon al toen zij ongeveer 10 jaar geleden bij haar huidige baasjes kwam aanlopen. Ongevraagd kwam zij het huis binnen, werd buiten de deur gezet, maar hield vol. Drie keer naar binnen, drie keer eruit gebonjourd, na de vierde keer mocht ze blijven. Wonden, oorontsteking, maagdarmstoornissen, en vooral heel vaak huidproblemen, het is een kleine greep uit haar arsenaal vol kattenmisère. Het aantal pillen en injecties is niet te tellen. Ik heb haar ook een paar keer geopereerd waaronder diverse pittige ingrepen zoals het weghalen van een hele lijst melkklieren omdat daar gezwelletjes in zaten. Ruim twee jaar geleden voelde ik voor het eerst ook bobbeltjes in haar buik die daar niet horen te zitten. Het begin van het einde, dacht ik. Ze had ook veel vocht in de buik en zoiets mag en kun je natuurlijk niet te lang aanzien maar vreemd genoeg is die vochtophoping in de loop van de maanden toch een stuk minder geworden. Inmiddels had zich weer een groot gezwel ontwikkeld aan haar buikwand. Dit was op een gegeven moment stuk gegaan en dan sta je voor het blok, in laten slapen of nog een keertje opereren met in je achterhoofd de wetenschap dat er ook in de buik nog diverse gezwelletjes zitten. Ik denk dat ik bij iedere andere kat in een vergelijkbare situatie euthanasie had geadviseerd. Rafeltje werd geopereerd en de eigenaar liet mij twee dagen daarna een filmpje zien waarop je zag hoe zij om een bakje vis stond te schooien. En natuurlijk heeft zij, net als bij vorige gelegenheden en ondanks alle voorzorgsmaatregelen, toch weer wat hechtingen er zelf uitgehaald. De wond werd daarna door een collega met krammen weer dichtgemaakt, maar ook daar moet ze niks van hebben want zelfs die sloopt ze eruit. Gek genoeg was zij in de loop der jaren vaak op vrijdagmiddag mijn laatste patiënt, zij was voor mij de weekafsluiter. Een beter begin van je weekend kun je jezelf als dierenarts niet wensen. Die kat heeft een levensdrang om u tegen te zeggen. En al die keren dat zij op tafel stond, heeft zij geen kik gegeven. Respect, ik heb er geen ander woord voor.

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Aanmelden nieuwsbrief

Dierenartsenpraktijk Oost Betuwe   Lingewal 2a   6681 LJ Bemmel    tel: 0481 - 461627 info@dap-oost-betuwe.nl