Dag schat

Dag schat

Jaren geleden kwam er een mevrouw op het spreekuur met een Collie. Mooie hond, goed verzorgd, niets op aan te merken. Hij kwam voor de jaarlijkse enting en mevrouw en hond stonden na een kwartiertje weer buiten. De week erna dezelfde hond en dezelfde mevrouw, nu met wat vage jeukklachten waar ik vast wel een flitsende diagnose op geplakt zal hebben, het staat me niet meer voor de geest. Kort daarna, dezelfde mevrouw, nu met een konijn.

Ook nu weet ik echt niet meer waar het om ging, mogelijk te lange tanden, wie zal het zeggen. Ik weet wel dat ik lichtelijk verbaasd was dat zij beide dieren niet tegelijk had meegenomen, scheelt toch allicht tijd, geld en moeite. Het heeft niet lang geduurd tot zij weer een keer met die hond op de stoep stond. Ze was altijd erg lang van stof en het kostte mij iedere keer de nodige moeite om bij het consult tot een afronding te komen. Totdat Ans, mijn toenmalige assistente, mij wakker schudde. “Zij komt niet voor het dier, zij komt hier voor jou.” Mijn reactie hierop zal zich wel tot een sullig “Oh…” beperkt hebben. Ze is daarna nog verschillende malen langs geweest maar vanaf dat moment was ik beduidend sneller klaar met die vage klachten van haar. Ach ja, ik weet het, en ik zal het u maar zeggen, ik ben nou eenmaal een schatje. Ik hoor het tenminste dagelijks en soms meermalen op een dag. Het verschil is natuurlijk wel dat als het tegen je gezegd wordt, je er niets achter hoeft te zoeken. Eén van de vaste klanten is een oudere mevrouw die zo Amsterdams is als het Waterlooplein. Vorige week was zij er weer met die vlooienpik van haar. “Ik heb het zo in de heup, wil jij hem voor mij effe op tafel zetten, schat”? Dat klinkt toch als muziek in de oren? Even later had ik een andere vaste klant in de spreekkamer. De kat moest geënt worden, haar honden kwamen voor een oorcontrole. Terwijl ik met de kat aan de slag ging, kwam de assistente binnen. “Ik heb een koe met koliek voor je en die meneer klonk erg ongerust.” Dat kon dus niet al te lang wachten. “Zal ik het nu vlug afhandelen of wacht je tot ik terug ben”? vroeg ik aan de mevrouw die ik in de spreekkamer had. “Kijk jij maar even in de oren, schat, want als ik op jou moet gaan zitten wachten, zit ik hier over een uur nog.” Dus keek schat even gauw in de oren. “En ga nu maar naar die koe van je, ik regel de rest wel met de assistente.” Ik heb de koe behandeld, daarna het spreekuur afgemaakt en ben naar huis gereden. Toen ik het huis binnenstapte, hoorde ik mijn vrouw mij begroeten met een welgemeend “Dag schat.” En geloof me, zij kan het weten.

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Aanmelden nieuwsbrief

Dierenartsenpraktijk Oost Betuwe   Lingewal 2a   6681 LJ Bemmel    tel: 0481 - 461627 info@dap-oost-betuwe.nl