Stank voor dank

Stank voor dank

Vooraf je handtekening zetten waarbij je verklaart op de hoogte te zijn van de risico’s en mogelijk nadelige gevolgen die een operatie met zich meebrengt, zijn hier nog geen gemeengoed. Maar soms bekruipt je het gevoel dat wij er hier wellicht ook toe over moeten gaan. Rond tien uur ’s morgens belde een mevrouw met het verhaal dat haar hond ziek was. Hij at niet, was al een dag of vier aan het spugen, had een opgetrokken buik, kortom, misère alom.

De assistente rook onraad en liet de hond dezelfde ochtend nog naar de praktijk komen. Ik onderzocht het dier, maakte röntgenfoto’s van de buik en de diagnose was al gauw gesteld: een vreemd voorwerp in maag en darmen met een kluwen van draad eromheen. Eigenlijk hadden we maar één optie om dit op te lossen en dat was een operatie. Dat dit geen sinecure zou zijn en mogelijk met de nodige complicaties gepaard zou gaan, dat was wel duidelijk en ik besprak dit dan ook uitvoerig met de eigenaren. Bovendien was de hond een epilepsiepatiënt en dit betekende een aangepaste procedure voor wat betreft de anesthesie. Ze vroegen om een kostenraming en na het horen hiervan om enige bedenktijd. Een kwartiertje later kwam het groene licht. Mijn collega verzorgde de anesthesie en rond de middag ging ik aan de slag. Zelden heb ik zo’n ravage aangetroffen. Ik heb de dunne darm en de maag opengemaakt, leeggehaald en weer gehecht en een stuk van de darm moeten verwijderen omdat dit gedeelte te poreus en te ontstoken was om nog goed te kunnen functioneren. Ruim drie uur werk, zonder enige pauze, en de rest van het progamma volledig omgegooid. Maar, het zag er goed uit, de operatie was technisch gezien goed geslaagd. Rond half zes, terwijl ik inmiddels op de andere praktijk aan het werk was, werd de hond opgehaald. De eigenaar was blij, betaalde de rekening, en nam de hond mee naar huis. ’s Avonds is het dier helaas overleden. De week erna begon het gezeik. De eigenaars wilde een gesprek met mij en nog dezelfde dag heb ik een halfuur met hen gesproken. Ja hoor, ze waren tevreden over mijn wijze van behandelen, maar ja, de operatie was wel een paar honderd euro hoger uitgevallen dan geraamd. En ze hadden ook nog pas een grote pot pillen gehaald tegen de epilepsie. En eigenlijk vonden ze achteraf dat ik de hond twee dagen ter observatie in de praktijk had moeten houden. En mijn collega had de verkeerde narcosemiddelen gebruikt, zo was hen door anderen ingefluisterd. We hebben hen, runderen die we zijn, uit medelijden alsnog 250 euro van de rekening kwijtgescholden. Daags daarna hun volgende stap: een klacht tegen mijn collega en mij bij het tuchtcollege en dan met een eventuele berisping naar de burgerrechter. Wat kun je jezelf toch in de medemens vergissen.

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Aanmelden nieuwsbrief

Dierenartsenpraktijk Oost Betuwe   Lingewal 2a   6681 LJ Bemmel    tel: 0481 - 461627 info@dap-oost-betuwe.nl