Leven en laten leven

Leven en laten leven

Het was in het holst van de nacht, op een afgelegen weg, ergens midden in het boerenland. De weg maakte een vrij scherpe bocht en plotseling zag ik een vos staan, hij blijkbaar net zo overdonderd als ik. In een fractie van een seconde gaat het door je heen: geef ik gas of rem ik af? Het zal u niet ontgaan zijn, er lopen tegenwoordig erg veel vossen rond met als gevolg een soms felle discussie tussen hen die vinden dat we moeten ingrijpen, in de vorm van bejaging,

en zij die van mening zijn dat je de natuur met rust moet laten. De vos en ik, je zou het een haatliefde verhouding kunnen noemen. Ik vind hem mooi, heb bewondering voor zijn slimheid maar verfoei zijn killersinstinct, al helemaal sinds hij mijn vier kippen in één nacht de kop heeft afgebeten. We hebben een melkveehouder in de praktijk die al vele jaren een vos in de schuur heeft. Diep verscholen onder de stro- en hooiopslag, heeft zij ook dit jaar weer een nest met jongen grootgebracht. Er is al wat gejaagd op dit dier, maar zij is telkens iedereen te slim af. In het weiland rond de boerderij broedden vele weidevogels, tot grote tevredenheid van de boer die hier door zijn manier van landbewerking ook de juiste omstandigheden voor creëerde. Afgelopen zomer nam het aantal vogels, zoals kieviten en grutto’s, zienderogen af. Dagelijks vond de boer prooiresten bij de schuur en toen deze vogels eenmaal waren verdwenen, waren de watervogels aan de beurt, zoals waterhoentjes en meerkoeten. Als je van mening bent, dat de vos wellicht een mooie rol zou kunnen spelen bij het te lijf gaan van het ganzenoverschot, dan ben ik bang dat hij toch eerst voor de smakelijke hapjes gaat in de vorm van grutto’s en kippen. Goed, gas geven dan maar? Ik was op weg naar de verlossing van een dikbilkoe. Een tijdje geleden had ik het over de hondenfokkerij die door menselijk gestuur en geregel bij sommige rassen inmiddels honden voorbrengt die zoveel gebreken vertonen dat ze in de vrije natuur geen schijn van kans zouden hebben. Het fokken van dikbillen is weer van een andere orde, hierbij worden koeien gedekt waarvan je op voorhand weet dat het kalf alleen maar door middel van een keizersnede geboren kan worden. Dikbillen, daar zit veel vlees aan, en dat brengt meer op. Pure commercie dus. En of ik het wil of niet, die koe zal ik moeten helpen, die heeft een lichamelijk probleem waar zij ook niet om heeft gevraagd. Kortom, welk aspect van de natuur je ook bekijkt, zodra wij mensen ons er uit eigenbelang mee gaan bemoeien, lijkt het onvermijdelijk tot uitwassen te gaan leiden. Ik weet het, je kunt geen appels met peren vergelijken, maar het gaat wel om leven, en dan vooral om laten leven. Ik schoot de bocht door en ik hield in. Natuurlijk hield ik in. Maar ik hoop wel dat die vos heeft meegelezen.

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Aanmelden nieuwsbrief

Dierenartsenpraktijk Oost Betuwe   Lingewal 2a   6681 LJ Bemmel    tel: 0481 - 461627 info@dap-oost-betuwe.nl