Stil in het hok

Stil in het hok

Jarenlang hebben wij onze kippen vertroeteld en gepamperd. Mooie goudbruine Orpingtons. Het is destijds begonnen met een stuk of tien eieren en een broedmachine. We hadden geluk, na een paar weken kropen er tien kuikens uit hun ei en we hadden nog meer geluk toen er bij het opgroeien zeven een hen bleken te zijn en er dus maar drie haantjes rondliepen. Die zijn toen, voor ze volwassen werden en voor de nodige onrust konden gaan zorgen, door een vakbekwame poelier,

zoals hij dat noemde, ‘op wintersport gestuurd.’ De hennetjes groeiden voorspoedig op. We hebben er een paar weggegeven en het koppeltje dat overbleef, begon in het eerstvolgende voorjaar eieren te leggen dat het een lieve lust was. Ze werden op tijd ontwormd en als er al een keer eentje ziek was, dan wist mijn vrouw haar er weer prima bovenop te helpen. Zo zat er ooit eentje veel te stilletjes onder een struik terwijl de rest vrolijk door de tuin stapte. Ze bleek diarree te hebben, maar wat erger was, ook aangetast te zijn door vliegenmaden. Als het warm weer is en de kont is nat, zoals bij diarree, dan trekt dit vliegen aan. Die gaan eitjes leggen en binnen de kortste keren ontwikkelen zich hieruit maden die zich heel vaak door de huid heen vreten. Ik heb dit in de loop der jaren al dikwijls bij met name schapen en konijnen zien gebeuren maar heb het ook gezien bij koeien, kippen, honden en katten. Vooral bij dieren met een dichte ondervacht moet je goed kijken omdat het dan soms slecht is waar te nemen. Onze kip werd keer op keer gewassen, de aangetaste huid werd verzorgd en een week later was zij weer aan de leg. Af en toe zorgden we voor wat vers bloed door wat broedeieren onder een broedse kip te schuiven en op die manier het koppeltje op peil te houden. Enkele weken geleden bleef het stil toen ’s morgens het hok werd opengedaan. Geen kip te bekennen. Na lang zoeken werd pas ’s avonds duidelijk wat er was gebeurt. Drie dode kippen, verstopt in dicht struikgewas. Een vierde was die nacht daarvoor al meegenomen. Toen we de dieren de volgende dag wilden opruimen, bleken er nog maar twee te liggen. Het werk van een vermaledijde vos. Ik woon dan weliswaar midden in het dorp, het houdt een vos niet van je erf. Menig bioloog zal dit gedrag verdedigen, maar ik kan hier toch weinig begrip voor opbrengen. Een sperwer die één van onze duiven slaat? Geen moeite mee. Een hongerige vos die een kip pakt? Geen moeite mee. Maar waarom in een keer het hele koppel de kop afbijten? Daar wordt je niet vrolijk van. Toen dit alles gebeurde, was ik zelf in de VS. Langs de kant van de weg zag ik daar een metershoge opblaaskoe met daarop als reclameslogan ‘eat more chickin’. Vond ik wel een leuke boodschap. Maar nu? Nu zou ik die koe het liefst bij die vos in zijn hol willen proppen.

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Aanmelden nieuwsbrief

Dierenartsenpraktijk Oost Betuwe   Lingewal 2a   6681 LJ Bemmel    tel: 0481 - 461627 info@dap-oost-betuwe.nl