Chemisch castreren

Chemisch castreren

Het voorjaar is blijkbaar de tijd bij uitstek om je huisdier te laten castreren. Zo is in onze praktijk menig dier de afgelopen maand in het mes gelopen. Heel veel katers, cavia’s en konijnen, en natuurlijk ook de nodige honden. Er zijn wel wat verschillen in de manier van opereren, maar uiteindelijk komt het wel op hetzelfde neer, je haalt de testikels weg. Vaak gebeurt dit al op jonge leeftijd. Zo bleken de twee cavia’s die ik op dezelfde ochtend behandeld heb, respectievelijk vier en zes maanden oud te zijn.

Nadien hoorde ik dat zij vader en zoon waren, papa cavia was er blijkbaar al vroeg bij. Cavia’s hebben relatief grote testikels, net zoals konijnen. Van het laatste konijn dat ik castreerde, wogen deze bijvoorbeeld 10 gram. Zet dat eens af tegen een lichaamsgewicht van 1400 gram en de conclusie is duidelijk: beste ballen. Bij deze dieren voer je de castratie uit via twee snedes bij de balzak, bij de hond via één snede voor de balzak. Of, en dat is het alternatief, hij wordt met hormonen behandeld. Stel, u wilt de hond laten castreren maar u heeft gerede twijfels of dit wel enig effect zal sorteren. Dan is er de mogelijkheid van een chemische castratie. In dat geval gaan de ballen, zoals de brochure van een fabrikant suggereert, 6 tot 12 maanden in de ijskast. Honden worden zeer terecht alleen maar gecastreerd als daar een goede reden voor bestaat. Zo zijn er lichamelijke indicaties, zoals prostaatvergroting of testikeltumoren, waarbij altijd besloten zal worden tot een echte castratie, het operatief weghalen van de testikels. Wanneer er sprake is van ongewenst gedrag, zoals weglopen, op zoek naar de loopse buurtteefjes, en je weet zeker dat dit effect heeft, ook dan zal er een fysieke castratie uitgevoerd kunnen worden. Anders wordt het als je twijfelt of het gedrag zal veranderen. Wanneer je het hebt over bijvoorbeeld dominant gedrag, dan is het maar de vraag of een castratie nut zal hebben. Dit gedrag kan namelijk zowel aangeleerd als hormonaal bepaald zijn. Het is altijd weer afwachten in hoeverre een castratie zijn nut zal hebben en in dat geval is een chemische castratie, die immers van tijdelijke aard is, een goede optie. Er wordt een implantaat ingebracht dat een hormoon bevat wat langdurig in een lage dosering wordt afgegeven. Dit hormoon zorgt er via de hersenen voor dat er daar minder hormonen geproduceerd worden die de voortplantingsorganen aanzetten tot het maken van voortplantingshormonen. U ziet, ook een hond hangt van hormonen aan elkaar. Het uiteindelijk effect is een daling van de testosteronspiegel tot een waarde die niet meer meetbaar is. Uw bullebak is onvruchtbaar geworden en zal zich, als het een beetje meezit, poeslief gaan gedragen.

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Aanmelden nieuwsbrief

Dierenartsenpraktijk Oost Betuwe   Lingewal 2a   6681 LJ Bemmel    tel: 0481 - 461627 info@dap-oost-betuwe.nl