Stom varken

Stom varken

‘Minivarken nagels knippen. Moet waarschijnlijk verdoofd worden’, zo stond er genoteerd in de agenda. Als je zoiets leest, kun je gevoeglijk aannemen dat je het woord ‘waarschijnlijk’ wel kunt schrappen. Of ik van te voren even wilde bellen als ik in aantocht was. Ik kreeg meneer aan de telefoon, hij was ergens onderweg, maar zijn vrouw was thuis, zo werd mij verzekerd. Dames, niets ten nadele van jullie, velen van jullie zijn voor de duvel niet bang

en weten van aanpakken, maar op voorhand heb je bij een klusje als dit toch liever een potige kerel naast je. Mevrouw was inderdaad thuis en ging mij voor, richting kippenhok. Zachtjes knorrend keek het hangbuikzwijn naar me op, een bulldozer van pakweg 70kg. Hoezo ‘minivarken’? “Mijn man heeft wel eens geprobeerd om de tenen te knippen, maar dat lukte niet erg.” Ik geloofde het direct, volgens mij moet je levensmoe zijn om zoiets te proberen. Eerste opgave: het zwijn plat krijgen. Daar hebben we prima narcosemiddelen voor. Het lastige is wel dat een varken, in dit geval dan een hangbuikzwijn, zo’n stressvogel is. De adrenaline giert zo’n dier door het lijf met als gevolg dat de narcose minder uitwerking heeft. Je bent dan geneigd meer te gaan toedienen dan goed voor hem is met als risico dat hij op zeker moment zó diep in slaap valt dat hij nooit meer wakker wordt. Onze vriend ging er een kwartiertje na de injectie eens even lekker bij liggen. Mooi, het werd tijd voor de nagelschaar. In dit geval een tang die nog het beste te vergelijken is met een betonschaar en die heb je echt wel nodig want de klauwen zijn bikkelhard. Natuurlijk, zodra mevrouw en ik het hok binnenstapten, stond het zwijn op en begon te lopen. Af en toe stond hij even stil, maar zodra ik met de tang in de aanslag stond, waggelde hij weer verder. Op een gegeven moment lukte het mij om van één teen een rand af te knippen maar verder kwam ik niet. “Als u er nou bovenop duikt als hij gaat liggen, dan krijg ik misschien de kans…” Ze zei niets, maar haar blik zei mij voldoende. ‘In geen honderd jaar’ zal ze gedacht hebben, zoiets in ieder geval. Terwijl ik het zweet van mijn voorhoofd stond te vegen en me afvroeg hoe dit varkentje gewassen moest worden, zag die tank in een onbewaakt ogenblik zijn kans schoon en ontsnapte via de loopplank naar buiten. Het maakte van mij op slag een dankbaar mens. Buiten gekomen, verloor hij op de loopplank zijn evenwicht en kwam op zijn rug terecht, klem tussen plank en schuur. Met zijn poten omhoog, het kon niet mooier. Ik had hem bijna een zoen gegeven. Stom varken.

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Aanmelden nieuwsbrief

Dierenartsenpraktijk Oost Betuwe   Lingewal 2a   6681 LJ Bemmel    tel: 0481 - 461627 info@dap-oost-betuwe.nl