Met een knipoog

Meer dan dertig jaar geleden kwam ik als pas afgestudeerde dierenarts te werken in een praktijk met voornamelijk landbouwhuisdieren. Met een hoofd vol kennis maar ook met twee linkerhanden. Praktische vaardigheden doe je immers pas op in de praktijk, dat zal wel nooit veel anders worden. Deze week moest ik naar een kreupele geit die op een adresje stond waar ik destijds een van mijn eerste visites aflegde en dan is het haast onvermijdelijk dat je overvallen wordt door een vleugje nostalgie. Al helemaal als de eigenaar na afloop van de behandeling vraagt: “ En, wat krijg je van me als ik het zo betaal?”

Tegenwoordig staan alle geldstromen nauwkeurig verantwoord in de computer, destijds wat rommeliger op het geduldige papier. Als het al op papier stond want ik heb de boertjes nog gekend die hun administratie bijhielden op de achterkant van lege sigarendoosjes. De dierenarts was nog niet btw-plichtig, dat maakte het contant afrekenen wel wat gemakkelijker. Nu moeten we twee tarieven hanteren, btw hoog voor de verrichtingen en btw laag voor de afgegeven medicijnen. Als ik een dier een injectie geef met een antibioticum, dan wordt dat hoog belast. Als ik een eigenaar zo’n zelfde spuit geef voor een nabehandeling de volgende dag, dan geldt het lage tarief. Als u dat krom vindt, dan ben ik het met u eens, maar ja, de wetgever is wel vaker onnavolgbaar. Veel werd dus contant afgerekend, zo ook bij een veehouder die een grote kudde vleeskoeien had en daarom bij het afkalven van de koeien nogal eens tegen een keizersnede aanliep. In die eerste praktijkjaren nam ik graag Willy, een vriend van mij, mee als vaste assistent, iemand die wist wat er moest gebeuren. Bij een van deze sessies haalden we een erg groot kalf uit de koe en terwijl wij begonnen aan het meest tijdrovende klusje bij zo’n keizersnede, het hechten van de koe, liep er onverwacht een veehandelaar binnen. Zijn oog viel op het zojuist geboren kalf en voor we het goed en wel in de gaten hadden, waren veehouder en veehandelaar verwikkeld in een levendig handjeklap waarbij de geboden prijs voor het nuchtere kalf behoorlijk opliep. Willy en ik keken elkaar aan en ik zag aan zijn toet dat hij hetzelfde dacht als ik. Als de boer straks na afloop vraagt: “Hoeveel krijg je van me?”, dan moesten we toch maar eens ons graantje meepikken. “Volgens mij was het de vorige keer minder”, zei hij, na het horen van de operatiekosten. “Ach ja” zei Willy, “zo gaat dat, het is zondag en het was wat meer werk als anders”, daarmee mij perfect uit de wind houdend. Smoesjes natuurlijk, maar de boer rekende af, ditmaal zonder handjeklap. Maar wel met een knipoog en dat zei genoeg natuurlijk.    

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Aanmelden nieuwsbrief

Dierenartsenpraktijk Oost Betuwe   Lingewal 2a   6681 LJ Bemmel    tel: 0481 - 461627 info@dap-oost-betuwe.nl