Zondagdienst

Het is zondagochtend en ik heb weekenddienst voor de spoedgevallen bij de landbouwhuisdieren. Hoe ziet een doorsnee dienst eruit? Dat zal ik u vertellen. Rond tien uur word ik op pad gestuurd naar een schapenverlossing. De ooi in barensnood is erg nauw, ik kan er maar net in met mijn hand. Ik voel twee koppen en een hoop poten, kortom, gedoe.

Tijdens het verlossen voel ik een stekende pijn in een van mijn vingers maar ik besteed er geen aandacht aan. De klus wordt naar tevredenheid geklaard maar eenmaal thuisgekomen zie ik dat het topje van mijn ringvinger scheef staat. Ik krijg hem niet meer recht en besluit om een dienstdoende arts te raadplegen. Denk nou maar niet dat je die dan aan de lijn krijgt, ik moest het na geduldig wachten – er zijn nog 4 wachtenden voor u, gevolgd door wat vliegtuigmuziek - doen met een overigens allervriendelijkste assistente die als eerste vroeg naar mijn burgersofinummer. Om met mijn zoon te spreken: ‘lekker belangrijk’. Ik deed mijn verhaal en zij vond het raadzaam om langs te komen. Dus, de auto in en onderweg naar de huisartsenpost een collega regelen om mijn dienst even waar te nemen. Ik nam plaats in de wachtkamer en werd even later begroet door een patiënt die na mij binnenkwam, een boertje dat ik kende van vroeger. De beste man heeft een paar jaar geleden twee kunstheupen gekregen. Hij was al jaren niet meer op zolder geweest, vond dat het hiervoor weer eens tijd werd, beklom zijn ladder, maar helaas, hij was halverwege toen deze onderuit schoof. Hoeveel pech kun je hebben. Na hem schoof er een mevrouw aan die nog niet zolang geleden met haar kat op het spreekuur was geweest. “Dít is een rare plek om u tegen te komen” zei ze, met een verbaasde stem. Tja, ook een dierenarts is wel eens een patiënt. Haar hand was dik en gezwollen. “Dank zij de kat” zei ze. “Die sprong mis, stram als hij is, bleef met zijn poot achter een deurtje hangen en toen ik hem uit wilde helpen, werd ik gebeten”. Het boertje luisterde mee. “Nou, ik ken iemand die ooit door een beer werd gebeten en dat heeft hem bijna een been gekost”. De mevrouw keek hem vragend aan. “Ik bedoel een mannetjesvarken” zei hij. Je zag haar denken, dan maar beter door de kat gebeten. We keuvelden nog wat door tot ik werd ontboden door de dokter. “Een afgescheurd peesje, meneer. We gaan er een spalk omheen doen”. Niet ideaal natuurlijk als je een schaap moet verlossen. Kort en goed, zo’n zondagdienst is eigenlijk een doorsneedag, je spreekt weer eens iemand of er scheurt weer eens wat af, maar wie daar op let, is een kniesoor. Kniesoor? Klinkt niet goed. Misschien even de dokter bellen.

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Aanmelden nieuwsbrief

Dierenartsenpraktijk Oost Betuwe   Lingewal 2a   6681 LJ Bemmel    tel: 0481 - 461627 info@dap-oost-betuwe.nl