Chihuahuaweek

Chihuahuaweek

Afgelopen dinsdag verscheen in de krant het verhaal over de al dan niet welopgevoede Chihuahua. Diezelfde ochtend stond ik er eentje te opereren vanwege, zoals dat zo mooi heet, een niet vorderende partus, een keizersnede dus. Er was met pijn en moeite één dode pup geboren en er moesten er, zoals we uit een eerder gemaakte foto wisten, nog drie volgen. In een koe

die moet afkalven kan ik desnoods tot aan mijn schouder naar binnen toe om te bepalen of er genoeg ruimte is voor een normale geboorte, maar u begrijpt, dat gaat bij een Chihuahua niet lukken. Uit de keizersnede die volgde, werden drie gezonde pups geboren. Iedereen blij, eind goed, al goed. Dat laatste zullen we nog moeten afwachten als het gaat om de laatste patiënt van afgelopen vrijdag, een Chihuahua met aanhoudende buikpijn. Hij at niet, spuugde af en toe, en had geen ontlasting. In de buik was het muisstil, geen ‘gekoerk in de buuk’, en bij het aftasten beet hij, volkomen terecht, achterom. Op een foto was niets te zien. Kortom, pijn en ellende, maar waardoor? Tijdens de operatie die volgde trof mijn collega een lange draad aan die door bijna de gehele lengte van de dunne darm liep. Het uiteinde was op te sporen, maar waar was het begin? Uiteindelijk bleek dit, diep ingesneden in het weefsel, om de basis van de tong te zitten. Bij katten heb ik zoiets meermalen aangetroffen, maar bij een hond is dit erg ongewoon. Nee, u zult mij niet horen beweren dat een Chihuahua geen hond is, maar dan is het toch op z’n minst een bijzondere. Het is afwachten hoe het herstel zal gaan, maar dat zoiets een zware ingreep is, laat zich raden. Daags daarna kreeg ik een mailtje over, jawel, een Chihuahua, van ene Roelie. Ook die van haar omschrijft ze als een pittige tante. Bij een vaarvakantie in Friesland belandde zij destijds bij de veearts van Workum die, zoals zij dat noemt, tot haar grote opluchting ook dierenarts voor kleine huisdieren bleek te zijn. De hond had de dag daarvoor door het gras lopen dollen en had sindsdien een donkere klodder op het oog. Dus, op naar de dokter. Zij waarschuwde hem voor het pittige karakter van haar hond maar daar wist de brave borst wel raad mee. Nog voor de hond besefte wat er was gebeurd, zat er een dikke zachte veter rond de bek gesnoerd, met een knoop vastgemaakt achter de oren. In de ooghoek bleek een grasaar te zitten en zoiets kan er maar beter zo snel mogelijk uitgehaald worden. Na afloop mocht Roelie de veter meenemen en die behoort sindsdien tot de vaste ‘hondenbagage’. Ook nu, iedereen blij, en naar ik hoop ook de Chihuahua, hij doet in ieder geval zijn bek niet meer open. Maar voorlopig is het welletjes, ik ben nu wel even uitgechihuahuaat.   

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Aanmelden nieuwsbrief

Dierenartsenpraktijk Oost Betuwe   Lingewal 2a   6681 LJ Bemmel    tel: 0481 - 461627 info@dap-oost-betuwe.nl