Welopgevoed

Welopgevoed

De Chihuahua stond roerloos op tafel en keek mij vanuit zijn ooghoeken onderzoekend aan. Een pup van enkele maanden oud die volgens de eigenaar af en toe zo raar deed. “Dan piept hij om niks en dan kun je er ook niets mee beginnen” zei hij. Bij mijn onderzoek kwam ik niet erg ver. Bij de minste aanraking beet hij wild om zich heen. Typisch gevalletje van,

zoals ze hier zeggen, ‘de goed wies kapot’. Het viel wel op dat het dier een grote kop had en hierin bleek dan ook het probleem te zitten. Op de scan was een grote vochtblaas zichtbaar in de hersenen. Het verklaarde waarom hij zich zo raar gedroeg en je kunt gevoeglijk aannemen dat het dier een daverende koppijn gehad zal hebben. Als een dier zich vreemd of agressief gedraagt als gevolg van een lichamelijk euvel, dan heb ik daar geen moeite mee. Anders wordt het als een dier niet opgevoed is hoewel je daar natuurlijk eigenlijk de eigenaar op aan moet kijken. Zo was er deze week ook nu weer een Chihuahua op bezoek. Niets aan de hand, gewoon de jaarlijkse controle. Ik onderzocht die rakker, met zachte hand, en meende op een gegeven moment de bovenlip te zien trillen. Helaas, mooi te laat, want je wil niet weten hoe snel zo’n dier kan toehappen. “Ach ja”, zei de mevrouw van de hond, “het is een Chihuahua, hè ”. Hoezo, het is een Chihuahua? Is het normaal dat die van zich afbijt? Kan die niet opgevoed worden? Wordt hij soms in het wild geboren? Dat laatste heb je natuurlijk wel met katten die, ergens buiten geboren en tijdens de eerste levensweken niet met mensen in aanraking geweest, erg onhandelbaar kunnen zijn. Maar soms ook ondoorgrondelijk, zoals Gees mij schreef die destijds vlakbij vliegbasis Woensdrecht woonde, in een landelijk gebied met de nodige verwilderde katten, levend van de konijnenjacht. Eén van deze katten sloop soms via de openstaande achterdeur naar binnen om te snaaien van het eten van haar eigen poezen. Als de deur per ongeluk dichtging, vloog die kat van angst tegen de muren op. Op een gegeven moment kreeg zij jongen die zij verstopt had in een duiker onder de oprit, met aan weerskanten een droogstaande sloot. Een dag of wat later, op een mooie zomerdag, stond deze poes te miauwen voor de deur, met een jong in haar bek. Ze legde dit in de gang en kwam even later met een tweede aangelopen. Onbegrijpelijk want dit schuwe dier was nog nooit in huis geweest, op een paar schichtige stappen in de keuken na dan. Gees heeft de jongen in een mandje in de schuur gelegd. ’s Middags bleek wat moederpoes tot deze actie had bewogen, de lucht werd aardedonker en even later kwam de regen met bakken naar beneden. Inderdaad, de duiker en de sloot liepen helemaal vol. De kittens hebben, gesocialiseerd en welopgevoed, een goed tehuis gekregen, de moederpoes verdween weer uit het zicht.

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Aanmelden nieuwsbrief

Dierenartsenpraktijk Oost Betuwe   Lingewal 2a   6681 LJ Bemmel    tel: 0481 - 461627 info@dap-oost-betuwe.nl