Halfslachtig

Halfslachtig

We moeten weer aan de kip. Niet die flauwe, opgeblazen plofkippen waar de winkels mee vol liggen, nee, het is de bedoeling dat we binnenkort weer echte haantjes gaan eten. Er is wat voor te zeggen. Kippen kun je, even grofweg, in twee categorieën indelen, legkippen en vleeskippen. De hanen en de hennen

van de vleeskippen worden vetgemest, in zo kort mogelijke tijd, en belanden als de veelbesproken plofkip in de schappen van de supermarkten. Het hennetje dat uit het ei van een legkip kruipt, heeft mazzel, zij mag als zij later groot is, eitjes gaan leggen. De ware schlemiel, dat is het haantje dat uit het ei van een legkip kruipt, en dat is niet eerlijk, om maar eens een beroemd kuiken te citeren. Die wordt als eendagskuiken vergast en daarna verwerkt in diervoer. Of, ook niet leuk, mag dienen als voer voor andere dieren, zoals roofvogels. Dat moet je niet willen, zo zeggen culinaire kenners, zo’n haantje moet je laten lopen, goed voer geven en dan, als hij groot genoeg is, slachten en opeten. Die smaakt veel beter dan zo’n vleeskip, hij is pittiger en heeft steviger vlees. Dat laatste klopt, zo weet ik uit eigen ervaring. In een grijs verleden liep het aantal kippen, en dan met name het aantal hanen, op de oude boerderij waar ik woonde, dermate uit de hand, dat ik besloot zelf de bijl ter hand te nemen ten einde verzekerd te blijven van de broodnodige nachtrust. Dat eens, maar nooit weer. Terwijl ik in de schuur puik vakwerk stond af te leveren, liep onbedoeld mijn kleine nichtje naar binnen, keek verschrikt naar het roodgekleurde hakblok, en rende spoorslag naar buiten : “Hans maakt de hanen stuk.” Het doet je reputatie als dierenvriend geen goed en daar komt nog eens bij dat die hanen blijkbaar te oud waren geworden om nog lekker te kunnen smaken. Zelfs voor de soep waren ze nog te taai, met andere woorden, je moet ze wel op tijd slachten. Dat deed ook de Amerikaan Olsen die in september 1945 een vijf maanden oud haantje probeerde te slachten door de kop eraf te hakken. Dat lukte, zij het dat een groot gedeelte van de hersenstam was blijven zitten. Het haantje, bekend geworden als Miracle Mike, overleefde deze aanslag maar moest vanaf die dag wel zonder kop door het leven. Hij heeft nog 18 maanden geleefd omdat Olsen hem vanaf dat moment van vocht en voedsel voorzag door dit rechtstreeks in de slokdarm in te geven. Miracle Mike, zo bleek al snel, was voor hem de kip met de gouden eieren, hij toerde met hem door half Amerika en ontving overal geld van nieuwsgierige mensen die dit wonder met eigen ogen wilden aanschouwen. Zo zie je maar, halfslachtig te werk gaan, het pakt toch niet altijd verkeerd uit.

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Aanmelden nieuwsbrief

Dierenartsenpraktijk Oost Betuwe   Lingewal 2a   6681 LJ Bemmel    tel: 0481 - 461627 info@dap-oost-betuwe.nl