Het grote gelijk

Het grote gelijk

Gelukkig krijg ik zelden of nooit afkeurend commentaar op dat wat ik te berde breng in deze column, maar als het gebeurt, dan komt het vaak van een hondenfokker. Hoe zou dat toch komen? Laat ik voorop stellen dat vele fokkers goed bezig zijn, maar helaas, sommigen zijn zo overtuigd van eigen gelijk en eigen kunde en weten dit blijkbaar zo overtuigend over te brengen op de kopers van hun jonge pups dat zij worden gezien als het orakel van Delphi.

En een orakel spreek je niet tegen, wat die vervelende dierenarts ook beweert. Een jonge reu met een voorhuidontsteking. Het komt veelvuldig voor, je ziet hierbij een geelgroene afscheiding aan de penispunt en die vieze troep komt natuurlijk, dat zul je altijd zien, terecht op jouw broekspijp of op de kussens van je nieuwe bank. Kortom, dokter, wat kunnen we eraan doen? Spoelen van de voorhuid is een mogelijkheid, maar dit blijkt vaak niet afdoende. Castratie is een tweede optie. De testosteronspiegel daalt en het euvel wordt een stuk minder. Na een bezoek aan de dierenarts meldde de koper dit aan de fokker, maar helaas, in het koopcontract stond dat de hond niet gecastreerd mocht worden. De koper kreeg van de fokker vitaminepilletjes, daarmee zou het probleem na verloop van tijd uit de wereld zijn. Nou, dan kun je lang wachten, nog afgezien van het feit dat het toedienen van teveel vitamines erg verkeerd kan uitpakken. Net zo goed als het geven van antibiotica aan een jonge pup omdat het dier na enkele dagen bij de nieuwe eigenaar aan de diarree raakte. Deze had de fokker gebeld voor advies en die op zijn of haar beurt had vervolgens antibioticapillen opgestuurd. Met een olifant op een mug schieten noemen we dat. Waarbij je jezelf ook terecht kunt afvragen hoe zo’n fokker aan een voorraadje antibioticapilletjes komt. Een paar maanden geleden hadden we in de praktijk het trieste geval van een jonge boxer die uiteindelijk bleek te lijden aan een chronische ontsteking van de dikke darm, CHUC, een aandoening die je weinig tegenkomt, maar die wel specifiek is voor dit ras en waarbij nog niet helemaal duidelijk is hoe het precies zit met de erfelijkheid. Na bijna een jaar tobben met een onbehandelbare diarree en na het horen van het specialistenoordeel dat het hier ging om de meest ernstige vorm van deze ziekte, besloot de eigenaar om het erg verzwakte dier in te laten slapen. Hij zond een keurig berichtje naar de fokster, zonder enige wrok, maar met de boodschap ‘doe er je voordeel mee, met deze informatie’. Haar reactie: ‘Ik heb dit verhaal eerst laten zakken. Mijn woede was meer dan groot. Het had heel anders kunnen aflopen als u mij vanaf het begin op de hoogte had gesteld’. Om er daarna glashard aan toe te voegen dat ook de meest ernstige vorm van deze aandoening te behandelen is. Kortom, de koper kreeg onderuit de zak. Je zou er niet te behandelen vlekkies in de nek van krijgen.   

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Aanmelden nieuwsbrief

Dierenartsenpraktijk Oost Betuwe   Lingewal 2a   6681 LJ Bemmel    tel: 0481 - 461627 info@dap-oost-betuwe.nl