Zwijnenstreken

Zwijnenstreken

“Ooh, het is eigenlijk best wel erg” zo begon ze het telefoongesprek met de assistente. “Het varken heeft de ram gebeten en die staat nu suf voor zich uit te staren met een grote wond.” Nu eens geen knokpartijtje tussen twee dieren van dezelfde soort, nee, dit was het gevolg van een varken dat besloten had om eindelijk eens van zich af te bijten. Want, zo vertelde de belster, die ram stootte altijd naar het hangbuikzwijn. Die op haar beurt

zal echt wel eens van zich afgebeten hebben maar omdat de schapen nu net geschoren waren kreeg zij bij deze gelegenheid nu eens niet een hap wol in de bek maar een kale huid. Stap als schaap dan opzij zou je zeggen maar zo’n uitval van een bijtende zeug gaat razendsnel. Datzelfde zie je bij wilde zwijnen die zeer onverhoeds en met ongelofelijke snelheid kunnen aanvallen. Voor je het beseft, kunnen ze je omver beuken waarbij de vrouwtjes bijten en de mannetjes met hun slagtanden uithalen wat niet zelden forse wonden kan veroorzaken. Voor een wild zwijn ben je wellicht op je hoede, maar wat te denken van een ezel? Zo las ik het bericht over een Hongaarse meneer die nietsvermoedend op zijn scootertje een ezel passeerde waarbij het dier vervolgens de achtervolging inzette en die meneer omver kegelde. Daarna werd hij door dat beest zodanig bewerkt dat men in eerste instantie dacht dat hij door wilde honden of mogelijk wolven was aangevallen, maar nee, de boosdoener bleek een ezel te zijn geweest. Dat is toch een raar verhaal bij de koffietafel. Ezels schijnen sowieso behoorlijk agressief te kunnen zijn en van die eigenschap wordt dankbaar gebruik gemaakt door boeren in Texas die hun schaapskuddes laten bewaken door ezels. Die hebben zwaar de pest aan honden en coyotes, zijn er absoluut niet bang voor, en dat laten ze indringers merken ook. Afijn, ik ging dus op weg naar de gewonde ram en zag wat ik al eerder had gezien, een gemoedelijk tafereeltje van rondscharrelende schapen, eenden, kippen, konijnen en wat al niet meer. In de hoek van het schuurtje de ram met een gapende wond. Ik hechtte het dier en diende antibioticum en pijnstiller toe. Inmiddels bleek het varken verdwenen te zijn. Het hek stond open maar de verzorgster vertelde dat er nooit een dier wegliep, ook het varken niet. Behalve wanneer ze berig is. Dan wil ze nog wel eens de camping op lopen. “Ze loopt dan altijd dezelfde hoek in maar dat kunnen we nu even niet gebruiken. Daar zit nu iemand van de ANWB die de camping aan het beoordelen is. Als die opzij moet voor een varken, dan wordt het er niet beter van.” Geloof me vrij, het is een hele mooie camping en eventueel hierdoor een lagere beoordeling krijgen, het zou een zwijnenstreek zijn.

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Aanmelden nieuwsbrief

Dierenartsenpraktijk Oost Betuwe   Lingewal 2a   6681 LJ Bemmel    tel: 0481 - 461627 info@dap-oost-betuwe.nl