Een stille boerderij

Een stille boerderij

Het zal er best een beetje dommig uitgezien hebben maar ik had het te laat in de smiezen: met de spuit in de hand prikte ik een bloedvat aan om een hond te euthanaseren die op dat moment al gestorven was. En dat is tamelijk overbodig, want dood of morsdood, dat maakt nog altijd geen verschil. Ik was op huisbezoek bij iemand die had verzocht het 17-jarige dier thuis in te laten slapen.

Het was oud, vermagerd en vaak volkomen de weg kwijt, het hondje had echt wel ‘de piepers op’ en de eigenaar was bang dat hij op een kwade dag de vijver in zou stommelen en dat wilde hij hem besparen. Bij een euthanasie krijgt een dier eerst een injectie om rustig te gaan slapen maar in dit geval bleek dat dus voldoende om ook al in te slapen. Een rare ervaring en dat op een adres dat symbool staat voor de vele veranderingen die er op het werkterrein van onze praktijk hebben plaatsgevonden. Ooit stond er een stal vol melkkoeien, later zoogkoeien, waar ik menig uurtje heb staan zweten bij de verlossing of de keizersnede van deze of gene koe. In een later stadium werden er stieren afgemest en als mij straks aan het eind van mijn loopbaan wordt gevraagd: wat waren nou je meest vervelende ervaringen? , dan staat de ellende die ik met die stieren heb meegemaakt, zeker in de top 10. Tien jaar geleden brak er op een zaterdagmorgen in juni brand uit in de stal. Je verwacht in zo’n geval dolle paniek bij die dieren maar het tegendeel is waar. Het trof me hoe gelaten en stijf van de stress de meeste dieren er bij stonden, sommige met een verschroeide, plankachtige huid, andere met piepende longen van de ingeademde rook. Ze moeten ook pijn gehad hebben maar je merkte er weinig van. Een eveneens opgetrommelde collega en ik hebben toen alle dieren, in mijn herinnering ongeveer 25 kolossen van zo’n 500 kg, uit hun lijden verlost. Behalve runderen, waren er in het verleden ook varkens op het bedrijf, zowel zeugen als mestvarkens, en gelukkig kan ik me daar nog wel een grappig voorval van herinneren. We kwamen als praktijk een paar maal per maand bij deze dieren, voornamelijk in verband met entingen, en toen het op een goede dag mijn beurt was, zei de veehouder tegen mij: “Zie je die big daar, met die kromme poten en die bulten? Die was zo slecht te pas, die heeft je collega de vorige keer doodgespoten. Althans, dat denkt hij. Maar om je eerlijk te zeggen, hij is nog nooit zo goed geweest!”  Om er vervolgens breeduit bij te lachen. Maar ja, de stallen staan inmiddels voorgoed leeg, er is zelfs geen hond meer te bekennen.

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Aanmelden nieuwsbrief

Dierenartsenpraktijk Oost Betuwe   Lingewal 2a   6681 LJ Bemmel    tel: 0481 - 461627 info@dap-oost-betuwe.nl