Kereltjes

Kereltjes

We mogen het dan wel vanzelfsprekend vinden dat wij onze huisdieren uitkiezen, soms nemen de dieren zelf het initiatief en bepalen zij waar ze willen wonen. De kat Rafeltje van vorige week is zo’n voorbeeld, Kereltje is ook zo’n exemplaar. Een paar maanden geleden kwamen er twee mensen op de praktijk met een sterk vermagerde, voddig uitziende kat die sinds een week bij hen vertoefde. Hij was wat benauwd en zij wilden graag dat ik het dier voor hen nakeek en zo nodig zou behandelen.

 

Hij bleek gechipt te zijn zodat we konden nagaan waar de kat oorspronkelijk vandaan kwam. Ik merkte aan de mensen dat ze ook wel begrepen dat we eerst contact moesten leggen met de feitelijke eigenaar maar dat ze dit diep in hun hart niet leuk vonden. Het bleek een mevrouw te zijn die een paar dorpen verderop woonde. “Is hij wel een beetje te hanteren?” vroeg ze. “Hij zal het wel een beetje benauwd hebben” voegde ze er aan toe. En nee, als de nieuwe eigenaren hem wilden hebben, hoefde zij hem niet terug. We vonden het een vreemde reactie, temeer daar Kereltje zich voorbeeldig gedroeg en zich blijkbaar prima op zijn gemak voelde. Laten we het er maar op houden dat er geen ‘klik’ was tussen die mevrouw en de kat en dat Kereltje gedacht heeft: je bekijkt het maar, ik zoek wel een ander stekkie. Een paar dagen geleden zag ik hem terug, een kilo zwaarder, een mooie glanzende vacht en nog altijd even vriendelijk. Een kat liefdevol opnemen is één ding, maar wat te doen als er een grote slang bij je achterdeur ligt te zonnen? Het overkwam ons vorige maand in Amerika waar mijn vrouw op een gegeven moment met grote, verschrikte ogen op mij af kwam. Ze had hem betrapt en durfde er niet langs te lopen, want tja, kan hij bijten, is hij giftig? We hebben eerst maar eens een slangenboek gekocht, want onbekend maakt onbemind, toch? Het bleek een zogenaamde Northern Black Racer te zijn, niet giftig, maar je moet hem niet boos maken want hij kan bijten. Hij is goed in het bestrijden van ongedierte, dus van mij mag hij blijven. Hij woont onder de trap, in de tuin bij de achterdeur. Een week na de eerste ontmoeting met de slang spraken we de buurvrouw die ons vertelde dat zij daags daarvoor een grote zwarte slang voor z’n kop had gemept die inmiddels de gewoonte had om eens in de zoveel weken bij haar in het kippenhok een eitje te komen eten. ‘Our gardensnake’ nota bene, en die sloeg zij voor de hersens! Dat was niet de bedoeling. Zoals Amerikanen zijn, maakte ze daarna volop excuses, volledig onnodig natuurlijk, en beloofde hem tijdens onze afwezigheid zijn gang te laten gaan. De volgende keer dat we in Amerika zijn, zal ik haar een doosje eieren brengen. Voor ons Kereltje zal ik maar zeggen.

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Aanmelden nieuwsbrief

Dierenartsenpraktijk Oost Betuwe   Lingewal 2a   6681 LJ Bemmel    tel: 0481 - 461627 info@dap-oost-betuwe.nl