Ontboezemingen

Mijn collega ging tegenover mij zitten en aan zijn pretoogjes kon ik zien dat hij in de spreekkamer weer eens wat bijzonders te horen had gekregen. De spreekkamer, het blijkt steeds opnieuw voor menigeen de plek waar je vrijmoedig alle ins en outs van je privéleven kunt prijsgeven. “Dokter, ik heb een bloedvlek gevonden in bed” had de mevrouw gezegd. “Hij was niet van mij, dus hij moet van de hond afkomstig zijn.” Zeg nou zelf, zoiets wil je toch helemaal niet weten. Dat van dat bloed niet en dat van die hond in bed al helemaal niet. Je staat er trouwens versteld van hoeveel mensen hun dier meenemen naar bed. Als je die allemaal de kost zou moeten geven, zou je straatarm worden. Maar, ieder zijn meug, vrijheid blijheid. Vaak gaan de ontboezemingen over geld of over partners dan wel ex-partners. “Is het goed dat ik volgende week het geld kom brengen, dokter? Ik mag hopen dat mijn ex dan eindelijk betaald heeft.” Gescheiden mevrouw dus met geldzorgen, wat moet ik met die wetenschap? Ik kan alleen maar vurig met haar meehopen. “Ach ja”, zei die meneer, “ik moet alle touwtjes aan elkaar knopen, maar ik heb wel alles voor hem over, hoor”, doelend op zijn veel te zware kleine hond. “Ik heb zelf suiker, maar ben al dertig kilo kwijt. Straks kan ik weer wat meer met hem naar buiten, tijd zat.” Moet je eens nagaan hoeveel informatie je krijgt over iemands privésituatie in slechts twee zinnen: geldzorgen, werkeloos, suikerziekte en een gewichtsprobleem. Een tijdje geleden had mijn collega een zieke hond op de behandeltafel die ter behandeling van zijn leed dagelijks een injectie zou moeten krijgen. Op zijn vraag aan de eigenaresse of zij dit zelf zou kunnen doen of dat zij hiervoor iedere dag naar de praktijk wilde komen, kreeg hij als antwoord: “Oh, geef de spuiten maar mee dokter, dat doet mijn vriend wel, die is bodybuilder.” Of ik dit verzin? Nou, geloof maar van niet. Waar ik zelf het meeste moeite mee heb, zijn de onthullingen van wildvreemde mensen over hun eigen kwalen. Soms komen deze geheel ongevraagd en zonder aanleiding, soms omdat je bij hun dier een aandoening vaststelt die hen doet denken aan hun eigen sores. Met, dat dient gezegd, soms een verrassende en amusante wending. “Als mijn kat een schimmelinfectie heeft, is dit dan misschien ook een schimmel?” En voor ik er erg in had, staarde ik naar de rode vlekkies op een grotendeels ontblote vrouwenborst. Afijn, die rode vlekkies had ik waarschijnlijk toen ook. Over ontboezemingen gesproken.